Metody

metoda-tfh-kinezjologia-stosowana
Metoda TFH Kinezjologia Stosowana

TFH (Touch For Health) dr John F. Thie DDZ – Dotyk Dla Zdrowia.

„Organizm człowieka traktujemy jak całość. Wszystko, co dzieje się w głowie i co w postaci pokarmu przechodzi przez usta ma wpływ na całe ciało. Organizm reaguje podobnie jak rodzina, gdy coś zdarzy się jednemu z jej członków, wywiera to mniejszy lub większy wpływ na wszystkich pozostałych członków rodziny” 
John F. Thie

john-francis-thieTFH jest bezinwazyjną metodą, której celem jest zrównoważenie organizmu, a co za tym idzie poprawę zdrowia i równowagi wewnętrznej. Używane techniki manualne pozwalają odblokować układ limfatyczny, uregulować układ hormonalny, poprawić gospodarkę wodną organizmu powodując detoksykację. Pozwalają również na rozładowanie napięcia, usunięcia bólu i wiele innych. Metoda łączy w sobie wiedzę medycyny współczesnej i medycyny dalekiego wschodu. Zanim pojawią się zaburzenia w czynności narządów wewnętrznych oraz ból,  poprzedzają je inne objawy m.in. osłabienie mięśni i zmiana w postawie ciała.

TFH jest takim podejściem, które poprzez testy mięśniowe diagnozuje osłabiony mięsień i wzmacnia go poprzez techniki manualne. Praca na mięśniu, przyczepach, punktach neurolimfatycznych, neuronaczyniowych, meridianach oddziaływuje na pracę narządów wewnętrznych i całego organizmu. Z Dotyku Dla Zdrowia wywodzi się Gimnastyka Mózgu zwaną Kinezjologią Edukacyjną lub Metodą Dennisona. Są to zestawy ćwiczeń usprawniających współdziałanie obu półkul mózgowych. Dedykowana rozwijającym się dzieciom ale też dorosłym. Metoda uznawana i stosowana w 40 krajach.

metoda-tre

Metoda TRE®

Metoda TRE® Tension & Trauma Releasing Exercises  (Ćwiczenia uwalniające napięcia, stres, emocje i traumę) to system ćwiczeniowy mający za zadanie przywrócenie równowagi organizmu na wielu poziomach. Bez względu na to, czy mamy na myśli stres, trudne emocje, ból, czy też przebyte traumy, wszystkie te określenia wiążą się z napięciem mięśniowym. Nieuwolnione napięcia tworzą tzw. wzorce napięciowe. A te z kolei powodują stan ciągłego napięcia, które w dzisiejszych czasach jest częstym zjawiskiem prowadzącym do różnego rodzaju dysfunkcji, blokad, bólu i chorób. Obserwując zwierzęta na wolności np. na sawannie można zauważyć, że niektóre z nich po walce lub ucieczce (walcząc o przetrwanie) trzęsą się, a następnie po wytrzęsieniu się wracają do swojego funkcjonowania tak, jakby nie doświadczyły niczego stresującego. 
One doskonale wiedzą, co robią. Podczas trzęsienia się uwalniają nadmiar hormonów stresu i napięcia.

Ludzie  należąc do gromady ssaków są również wyposażeni w ten naturalny mechanizm samoregulacji. 
Lecz z uwagi na nasze uspołecznianie z zakazami, nakazami, wypada, nie wypada, mechanizm został skutecznie wyparty.  Mamy być silni, a trzęsienie się jest interpretowane jako słabość. Czasami jednak zdarzają się takie sytuacje kiedy ciało zaczyna mimowolnie drżeć. Może być to jakieś zdarzenie np. wypadek komunikacyjny, poród, bójka, operacja, chwile uniesienia emocjonalnego czy duży stres… Jeśli nie doświadczyliśmy tego sami, to może byliśmy tego świadkami. Jest to jeden z dowodów na to, że ciało ludzkie ma zdolność samoregulacji jak lampart czy antylopa.
System ćwiczeniowy zwany TRE®, którego twórcą jest dr David Berceli został tak skonstruowany aby te ćwiczenia mógł wykonywać niemalże każdy: dziecko, dorosły, osoba starsza czy też nawet osoba niepełnosprawna fizycznie (zobacz przeciwwskazania). Ćwiczenia wykonujemy świadomie, aby doprowadzić do drżeń mięśniowo-powięziowych, o których mówimy drżenia neurogeniczne. Te drżenia mają za zadanie rozluźnienie mięśni głębokich, tkanki łącznej, powięziowej, chrzęstno-stawowej i nerwowej. Sygnały drżeń poprzez przewodnictwo mięśniowo-nerwowe, neuronowe i poprzez związki hormonów i peptydów przenoszone drogą chemiczną przez krew dostają się do mózgu, który odbiera je jako sygnał, że zagrożenie minęło i przyszedł czas na odprężenie. Stan ten osiąga się w trakcie sesji lub zaraz po niej. Dlatego po takim doświadczeniu, można  odczuwać duży relaks i spokój, który wpływa automatycznie na głębszy i zdrowszy sen oraz  inicjuje wiele innych uzdrawiających procesów. Stan fizyczny i psychiczny osób korzystających z tej formy „autoterapii” w szybkim czasie prowadzi do pozytywnych zmian, a sama metoda TRE® może być dobrym wsparciem psychoterapii i rehabilitacji.

david-berceli-and-krzysztof-wadelskiTwórcą metody TRE® jest dr David Berceli – psychoterapeuta i ekspert w dziedzinie leczenia traumy, to całkowicie naturalny proces, oczyszczający z fizycznych, mentalnych i emocjonalnych blokad, przywracającym poczucie pełni. Ćwiczenia TRE® nie są skomplikowane, a potrafią zainicjować bardzo głębokie procesy, wymagające odpowiedniego wsparcia. Takie wsparcie może dać tylko osoba z odpowiednimi kwalifikacjami i doświadczeniem. Zatem zalecamy korzystanie z metod tylko po wprowadzeniu do nich przez osobę uprawnioną.

Zapoznaj się z przeciwskazaniami:

ciąża, połóg, jaskra, padaczka,  ostre stany zapalne i pourazowe, ciężkie choroby serca, schizofrenia, zaburzenia psychotyczne.
http://traumaprevention.com/tre-provider-list

metoda-bbtrs

Metoda BBTRS®

Peter Levin metoda BBTRSBBTRS® BioDynamiczny Oddech i Uwalnianie Traumy  jest  system skierowanym na Giten Tonkovuwolnienie traumy i wzorca napięć w ciele za pomocą połączonego oddechu i świadomego ruchu.

System BBTRS® ma swoje korzenie w elementach terapii zorientowanej na ciało Wilhelma Reicha, w połączeniu z łagodnymi delikatnymi technikami Pracy z Uwalnianiem Traumy Petera Levina. Metoda została rozwinięta przez Gitena Tonkova w wyniku ponad 20 lat badań, eksploracji i pracy z wieloma klientami indywidualnym i grupami.

Zadaniem takiej pracy z ciałem jest przywrócenie swobodnego przepływu energii (emocji, wrażeń, odczuć) przez ciało, odkrycie blokującego wzorca napięć i uwolnienie go. Kluczowym elementem pracy tą metodą jest uważność na wzajemne powiązanie trzech elementów, które wpływają na nasze zdrowie fizyczne, emocjonalne i psychiczne oraz wzorce postępowania:

­Energia Życiowa – płynie, pulsuje, rozszerza się i kurczy, ładuje się i rozładowuje, jest cechą wszystkich istot żywych, sprawia, że organizm żyje. Świadectwem na przepływ energii są emocje oraz wrażenia i odczucia, jakie pojawiają się w naszym ciele np.: łaskotanie, mrowienie, pulsacja, promieniowanie, odczucie ciepła. Zanikanie przepływu energii może skutkować brakiem odczuwania wrażeń w ciele i problemem z wyrażaniem emocji. Energia życiowa płynie nieskrępowanie przez całe życie za wyjątkiem chwil, kiedy doświadczamy traumy.
Trauma – trudne, bolesne doświadczenie, które zakłóca przepływ energii. Może dotyczyć różnych okresów życia (od płodowego do starości) np.: trudny poród, znieczulenie, cesarskie cięcie, oddzielenie od matki po porodzie, przemoc seksualna, psychiczna, fizyczna i duchowa, operacje, choroby, zranienia, nadużycia narkotyków lub alkoholu, śmierć i żałoba. W wyniku traumatycznych doświadczeń podejmujemy nieświadomą i instynktowną decyzję o założeniu „zbroi”.

Zbroja (Pancerz) – tworzymy ją, aby zabezpieczyć siebie przed przeżywaniem kolejnych nieprzyjemnych doświadczeń. To suma wszystkich metod, jakich używamy, aby chronić siebie. Mimo to, że zakładana jest w celach bezpieczeństwa, uniemożliwia w pełni cieszyć się życiem, zakłóca przepływ energii. To całkowita suma chronicznych skurczy mięśniowych, które dany człowiek wykształca jako blokadę w stosunku do emocji i odczuć ciała, zwłaszcza lęku, wściekłości i podniecenia seksualnego. Z czasem staje się niszcząca dla naszego zdrowia fizycznego i emocjonalnego.

metody-gbe

Łagodna Bio-Energetyka dr Ewy Reich
GBE (Gentle Bio-Energetics)

źródło: http://lagodnabioenergetyka.wordpress.com/

GBE Łagodna Bio-Energetyka stanowi model edukacyjny i terapeutyczny, integrujący terapie werbalne z terapiami ciała w celu uzdrawiania i rozwoju. Aspekt łagodności odnosi się do nieinwazyjnej roli terapeuty/pomocnika, który używa zarówno dotyku jak i werbalnej komunikacji. Bio-Energetyka zajmuje się osobistą energią życiową, tym w jaki sposób przepływa lub jak jej przepływ jest zablokowany poprzez pancerz powstały na skutek trudnych i przykrych doświadczeń życiowych.

eva-reichAutorką metody jest lekarz medycyny, pediatra Ewa Reich, córka znanego  psychologa, psychoanalityka Wilhelma Reicha. Wiele elementów tej metody odnosi się do pracy z ciałem, w którym gromadzone są wspomnienia pochodzące m.in. z okresu prewerbalnego, stanów transowych oraz stanów nieświadomych (operacje, zabiegi, znieczulenia, narkotyki, alkohol i inne). Traumatyczne doświadczenia tych okresów mogły zostać wyparte lub utracone. Powstające  blokady przeradzają się w systemy obronne i wpływają na nasze życie uniemożliwiając w pełni się nim cieszyć. GBE umożliwia przypomnienie sobie i uzdrowienia najstarszych i najgłębiej zapisanych wspomnień w komórkach i tkankach naszego ciała. W trakcie terapii uczymy się jakie zbroje rozwinęliśmy i zbudowaliśmy oraz w jaki sposób blokują one naturalny przepływ energii. Naturalny przepływ energii przywracany jest dzięki delikatnym, nieinwazyjnym technikom (dotyk, rozmowa) tak dobranym aby rozpuściły zbroję, przywołały i uzdrowiły wspomnienia, uwolniły blokady i pomogły zrozumieć jak przeszłe doświadczenia wpływają na nasze obecne życie.

metody-butejko

buteyko-clinic-internationalMetoda Butejki polega na świadomym regulowaniu wdychanego i wydychanego powietrza w celu normalizacji dwutlenku węgla COw organizmie poprzez specjalne ćwiczenia.


Prof. Konstantyn Pawłowicz Butejko/ Buteyko
 (1923-2003), naukowiec, lekarz fizjolog, autor ponad 100 publikacji naukowych oraz wynalazków z różnych dziedzin nauk medycznych i technologii, udowodnił , bazując na wcześniejszych eksperymentach naukowych (m. in. J. Hendersona w 1909 roku), że główną przyczyną wielu chorób jest niewłaściwe oddychanie, skutkujące hiperwentylacją. Przewlekła hiperwentylacja, z kolei powoduje zaburzenia metaboliczne, zmniejsza odporność i jest główną przyczyną wielu schorzeń. Butejko zidentyfikował 150 chorób, których przyczyną jest zły nawyk nieodpowiedniego oddychania. Opisał on nową jednostkę chorobową, którą nazwał chorobą głębokiego oddychania (Zespół przewlekłej hiperwentylacji).

prof-konstantyn-pawlowicz-butejkoProf. Butejko/ Buteyko wysunął tezę, że większość ludzi oddycha większa objętością oddechową niż nakazują parametry fizjologiczne, czyli ponad 3-5 litrów na minutę. U jednych zjawisko hiperwentylacji jest bardzo widoczne (przy braniu od 10-20 litrów powietrza na minutę), u innych choroba nadmiernego oddychania ma postać ukrytej hiperwentylacji. Oddychają oni wówczas objętością od 5-10 litrów na minutę. W obu przypadkach hiperwentylacja może prowadzić do szeregu stanów chorobowych, tylko u osób z ukryta hiperwentylacją  choroby rozwijają się powoli przez wiele lat.

Ludzki organizm by optymalnie funkcjonować musi mieć odpowiedni poziom CO2 w pęcherzykach płucnych. Poprzez nadmierne oddychanie, tracimy ten cenny gaz. Kiedy poziom dwutlenku węgla znajduje się poniżej normy następuje w organizmie chemiczna reakcja (efekt Bohra), której rezultatem jest utrudnione przenikanie tlenu z krwi do tkanek. Wynika z niej, że przy niższym stężeniu CO2 powinowactwo tlenu do hemoglobiny się zwiększa, czyli wzrasta saturacja krwi tlenem (SaO2) – przesunięcie krzywej w lewo. Przy wzroście CO2 krzywa przesuwa się w prawo, a zatem więcej tlenu uwalnia się to tkanek i komórek.

Dlatego też przy nadmiernym oddychaniu tkanki cierpią na głód tlenowy. Organizm próbując bronić przed utratą CO2 bronić, włącza do akcji takie systemy obronne jak:

  1. Skurcz pęcherzyków płucnych i dróg oddechowych
  2. Zwiększone wydzielanie śluzu i flegmy
  3. Obrzęk tkanki śluzowej i przewodów płucnych
  4. Wzrost produkcji cholesterolu w wątrobie

Ponadto niedobór CO2 w organizmie człowieka wpływa na nadmierne pobudzenie układu nerwowego, przyczyniając się do odczuwania ciągłego napięcia, drażliwości, bezsenności, bezpodstawnej podejrzliwość, strachu, podwyższonego stresu, napadów paniki i chorób psychicznych.  Niski poziom CO2 (hipokapnia) może też powodować między innymi: skurcze serca, wysokie lub zbyt niskie ciśnienie krwi, omdlenia z drgawkami, astmę, chorobę wieńcową, tachykardię, nadciśnienie tętnicze,  alergię, nieżyt nosa, bezsenność, bezdech senny, chrapanie, miażdżycę, osteoporozę, przewlekłe zmęczenie, brak koncentracji, ataki paniki, niepokój, lęki, migreny, wady zgryzu, depresję, spadek libido oraz szereg powikłań jak na przykład zawał serca, udar mózgu. Stąd nasuwa się prosty wniosek, że choroba głębokiego oddychania jest jednym z głównych czynników wielu problemów zdrowotnych.

Ćwiczeń oddechowych Butejki zaleca się uczyć tylko z autoryzowanym instruktorem metody Butejki.

metody-lowen

aleksander-lowen

Alexander Lowen (1910 -2008) Dr med. Wybitny amerykański psychiatra i psychoterapeuta, twórca Międzynarodowego Instytutu Analizy Bioenergetycznej, raz Ośrodka Serca w New England, który powołał do życia wraz z kardiologiem Stephenem Sinatrą. Autor wielu publikacji w tym kilkunastu książek. W tym min. Język ciała, Zdrada ciała, Bioenergetyka, Droga do zdrowia i witalności, Lęk przed życiem, Duchowość ciała, Narcyzm, Radość, Miłość, seks i serce, Przyjemność, Depresja i ciało, Radość.

Stworzył swoje własne podejście terapeutyczne zwane bioenergetyką, która łączy pracę z ciałem i umysłem.  Metoda A. Lowena to w praktyce opracowane przez niego ćwiczenia, których celem jest odzyskanie naturalnej energii życiowej, zdrowia, witalności, oraz zapobieganie chorobom o podłożu psychosomatycznym. Celem jest też skontaktowanie się trudnymi emocjami, wyrażenie ich poprzez ekspresję ciała, oddech, ruch i uwalnianie głosu. Przy takiej pracy, nieuświadomione konflikty wewnętrzne mają możliwość zostać uświadomione i rozwiązane a dostęp i przyzwolenie na swobodny przepływ emocji i uczuć, zbliżają człowieka do otwarcia serca i przeżywania przyjemności, miłości i przepływowi energii seksualnej bez lęku.
Jest to podejście bardzo uniwersalne do pełnej integracji ciała, umysłu i ducha.

Ćwiczenia Lowena:

– gruntujące
– praca z oddechem
– praca z głosem
– wibracyjne
– skierowane na pracę z miednicą
– ekspresyjne np. kopanie, uderzanie rakietą, pięściami…
– rozciąganie, kołysanie, potrząsanie
–  rozluźniania poprzez masaż

metoda-hawkinsa

dawid-r-hawkinsDavid R. Hawkins (1927-2012) – dr nauk medycznych, znany psychiatra, klinicysta, nauczyciel duchowy i wykładowca. Autor setek artykułów oraz kilkudziesięciu książek, Mapy Poziomów Świadomości. Prowadził zakrojone badania nad ludzką świadomością.

Jego pionierskie podejście do usuwania cierpienia ludzkiego za pomocą terapeutycznego oddziaływania na świadome uwalnianie (poczucia bycia nic nie wartym, oceniania innych i samego siebie, nieustannej potrzeby posiadania racji, żalu za przeszłością, obaw o przyszłość, złości frustracji, lęku, wstydu, poczucia winy, strachu, apatii, dumy, pożądania i wszystkich negatywnych uczuć) doprowadziło go do stworzenia unikatowej Techniki Uwalniania.

Jego podejście mówi o tym, że to uczucia są powodem pojawiania się tysięcy myśli, które bojkotują naszą egzystencję poprzez obsesyjne myślenie. Bycia cały czas w głowie.
Hawkins uważa, że ludzie tłumią uczucia lub je wypierają i w ten sposób blokują energię, która z kolei prowadzi do problemów zdrowotnych.

Dzięki używanemu mechanizmowi poddania, w Technice Uwalniania pozwalającej swobodnie przepływać jakimkolwiek uczuciom odzyskujemy kontakt z tym co czujemy i doświadczamy w swoim wnętrzu.
Ten proces pozwala na pozbycie się stłumionych uczuć i emocji, zmniejszając nadmierną stymulację autonomicznego układu nerwowego wpływającą na najróżniejsze dolegliwości fizyczne i psychosomatyczne w tym choroby i zaburzenia.
Korzyściami tej techniki jest też zmniejszenie niepokoju, negatywnych emocji, wpływających na potrzebę uciekania od nich poprzez sięganie po narkotyki, alkohol, chory seks, zakupy, używanie nadmiernie internetu i innych uzależnień.

Kiedy negatywne uczucia zostaną uwolnione, poziom uczuć pozytywnych nieprzerwanie wzrasta, pozwalając tym samym na rozwój duchowy i poszerzanie swojej świadomości.

Ulegają poprawie relacje międzyludzkie i zwiększa się zdolność do kochania.

Techniki Uwalniania może nauczyć się każdy. Metoda jest prosta i subtelna.

metoda-masaz-dotyk-motyla

Masaż Dotyk Motyla

eva-reichJest darem Ewy Reich dla ludzkości. Pierwotnie masaż opracowano po to, aby pomagać w budowaniu więzi między rodzicami a dzieckiem, przekształcił się w narzędzie wspomagające zdrowie i rozwój od okresu prenatalnego aż do śmierci. Dotyk podczas masażu jest lekki i delikatny jak muśnięcie skrzydła motyla a sam masaż można robić poprzez ubranie lub bezpośrednio na skórze. Jest masażem uspakajającym jak i energetyzującym w zależności od potrzeb osoby, która go otrzymuje. Uzdrawia wspomnienia dotyczące przykrych wydarzeń, rozpuszcza zbroję, udrażnia przepływ energii życiowej, ułatwia nawiązanie więzi między partnerami, odbudowuję energię po wypadku/chorobie, łagodzi skutki stresu, sprzyja rozluźnieniu, poprawia funkcjonowanie organizmu.

Masaż Dotyk Motyla jest nieinwazyjną techniką manualną, której charakterystyką jest bardzo delikatny dotyk niczym

„muśnięcie skrzydłami motyla”

Masaż można wykonywać przez ubranie lub też bezpośrednio na skórze. Masaż jest polecany kobietom w ciąży, podczas porodu i w połogu, niemowlętom, dzieciom starszym, dorosłym i osobom starszym. Polecany jest jako wsparcie w przypadku rekonwalescencji, choroby nowotworowej, chorób przewlekłych, szczególnie zalecany w przypadku autyzmu, nerwicy, depresji, w zespołach bólowych…

„Pokój na świecie zapanuje gdy zamieszkają go zdrowi szczęśliwi ludzie. Zdrowie niemowląt to zdrowy w przyszłości świat. Dobry start w życiu powinien być najwyższym priorytetem. Niemowlę ma przyrodzone prawo do wspaniałego początku”

Dr Eva Reich

metody-techniki-relaksacyjne

Techniki relaksacyjne

Relaksacja dąży do osiągnięcia równowagi organizmu w sferze fizycznej, psychicznej i duchowej przy utrzymaniu pełnej świadomości. Służy również do poprawienia relacji i komunikacji między ciałem a umysłem i zwrotnie między umysłem a ciałem (sprzężenie zwrotne). Relaksacja została uznana przez świat nauki jako bardzo pożyteczna metoda aktywizująca autonomiczny (podświadomy) układ nerwowy i wolicjonalny (świadomy) układ nerwowy, pozwalająca na wzajemną regulację tych układów. Rezultatem relaksacji jest osiągnięta równowaga dająca spokój, odprężenie i zregenerowanie.

W dzisiejszych czasach pełnych pośpiechu i dużej nadaktywności, techniki relaksacyjne są bardzo wskazane nie tylko do redukcji napięcia mięśni szkieletowych, stresu i w zmniejszaniu dolegliwości o podłożu psychogennym,  ale dla dobrego samopoczucia, zdrowia i rozwoju osobistego.

TRENING AUTOGENNY SCHULTZA

trening-autogenny-Schultza Johannes Schultz (1840-1970) niemiecki psychiatra i psychoterapeuta zainteresowany również neurologią w roku 1932 wydał książkę: „Trening autogenny – samoodprężenie przez koncentrację”
Metoda polegająca na poddawaniu się sugestii lub autosugestii ciężkości i ciepła poszczególnych części ciała. Skupieniu się na równym oddechu i równomiernej pracy serca. Powtarzane afirmacje z sugestiami pozwalają na osiągnięcie bardzo głębokiej relaksacji, rozluźnienie mięśni, wyrównanie oddechu, spowolnienie akcji serca, co za tym idzie ciśnienia i zmniejszenie aktywności mózgu (osiągając pasmo fal mózgowych alfa i theta) Stan aktywności w czasie wykonywania podstawowych czynności życiowych to pasmo fal beta.

RELAKSACJA PROGRESYWNA JACOBSONA

relaksacja-progresywna-jacobsonaEdmund Jacobson (1888-1983) żył prawie 100 lat i był zarówno psychologiem, psychiatrą, fizjologiem oraz jednym z pierwszych naukowców zachodnich, badający zjawiska przewodnictwa elektrycznego mięśni ludzkich. Podobne badania prowadził Wilhelm Reich – „prekursor pracy z ciałem, współpracownik Zygmunta Freuda”.

Jacobson w swoich badań doszedł do wniosku, że stres, stres chroniczny, emocjonalny, negatywne myśli, wpływają na napięcie mięśniowe i zmniejszają ich przewodnictwo elektryczne, usztywniając się i tworząc tzw. blokady (przewodnictwo impulsów nerwowych). Napięcie fizyczne wpływa na napięcie psychiczne i tworzy się tzw. błędne koło. Pojawiają się nieprzyjemne emocje, złe samopoczucie, nerwowość, ograniczenie percepcji, negatywne myśli. Relaksacja Jacobsona polega na naprzemiennym napinaniu i rozluźnianiu mięśni, co prowadzi do ustąpienia napięcia i lepszego przewodnictwa. Poprawia się czucie ciała i kontakt z nim, a na poziomie fizjologicznym poprawia się ukrwienie i dotlenienie komórek. Można poczuć przyjemne bycie w ciele. Na poziomie psychicznym pojawić się może przyjemna świeżość, „wolna przestrzeń” otwierająca świadomość  i jasność myślenia.

RELAKSACJA Z WIZUALIZACJĄ 

Zadaniem tej techniki jest przeprowadzenie relaksacji za pomocą opowieści, mającej charakter przyjemnej przygody, niosącej bogactwo doznań. Może mieć ona charakter terapeutyczny i wzmacniający osobę/grupę.

TRENING WYOBRAŹNI

trening-wyobraźni-maltzaMaxwell Maltz (1889 – 1975) doktor medycyny, chirurg plastyczny, naukowiec, pisarz, twórca psycho-cybernetyki. Treningu wyobraźni, którego zadaniem jest osiąganie celu. Prawdopodobnie jako pierwszy badacz opisał w książce Psycho-Cybernetyka (1960), która zmieniała oblicza psychologii, możliwości umysłu i podświadomości w sięganiu po szczyt (największe osiągnięcia, zdrowie, sukces, pieniądze). Jest zbiorem pewnych idei, zasad i praktycznych metod (ćwiczeń) prowadzących do poprawy własnej samooceny i obrazu własnego, zmieniający tzw. błędne oprogramowanie. Zalecenia treningu wyobraźni: określenie celu, zaufanie, odprężenie, nauka, czyn i nader wszystko systematyczność.

MASAŻ I AUTOMASAŻ RELAKSACYJNY

Jako forma relaksu oddziaływująca na skórę, tkankę łączną, układ mięśniowy, limfatyczny, krwionośny i nerwowy poprzez różne techniki głaskania, rozcierania, delikatnego ugniatania i wibrowania. Wykonywany spokojnie przy dźwiękach relaksującej muzyki. Działając na ośrodkowy układ nerwowy powodując wysyłanie przyjemnych bodźców, które regulują  gruczoły wydzielania wewnętrznego, narządy wewnętrzne, przełączając autonomiczny system nerwowy w układ przywspółczulny.

metody-techniki-medytacyjne

 „Gdyby każdego ośmiolatka na tej planecie nauczono medytacji, wyeliminowalibyśmy przemoc na świecie w ciągu jednego pokolenia.” – Dalaj Lama

Medytacji trzeba się nauczyć tak jak chodzenia, czy prowadzenia samochodu.”

medytacja-pracownia-uwolnij-cialo-krzysztof-wadelski-10Głównym celem medytacji we współczesnym świecie  jest uspokojenie umysłu i osiągnięcie takiego stanu, w którym jest świadoma obecność i uważność oraz bycie  „tu i teraz.” Zauważanie siebie i otaczającego świata takim jaki jest, bez pryzmatu uwarunkowań umysłu i jego obrazów.

Praktyki medytacyjne  uprawiano od tysięcy lat i były stosowane przez różne szkoły, systemy filozoficzne i religijne. Stosowane w tradycjach hinduistycznych, buddyjskich, sufickich, judaistycznych, chrześcijańskich. Medytacja była drogą do oświecenia i stanów metafizycznych.

Dzisiaj jak potwierdzają badania naukowe medytacja jest drogą do polepszenia i zachowania zdrowia. Ma pozytywny wpływ na organizm człowieka.

Pierwsze badania naukowe zostały przeprowadzone w latach pięćdziesiątych i mówiły o wpływie medytacji na wewnętrzny spokój i odprężenie. Późniejsze badania pomiarów aktywności mózgu za pomocą elektroencefalografu wykazały wzrost fal beta, które zwiększają uważność i czujność.

Naukowcy badając aspekty biologiczne, fizjologiczne, neurologiczne, psychologiczne… przy najnowszych technologiach takich jak rezonans magnetyczny w połączeniu z metodami analizy matematycznej, doszli do  wniosków, że medytacja potrafi spowolnić proces starzenia  (Stulekha, Thennarasu,Vedmurthachar, Raju, Kutty, 2006) poprawić pamięć i zwiększyć inteligencję (Dillbeck, 1982; Dillbeck, Assimakis, Raimondi, Orme-Johnson 1986; Granson i In.,1991)

Regularna praktyka poprawia relacje interpersonalne. W niektórych klinikach zachodnich (Harvard’s Mind/Body Clinic) wprowadzono ją, jako metodę leczniczą przy chorobach serca, nadciśnieniu, chronicznym bólu, migrenie, PMS (zespole napięcia przedmiesiączkowego), niepłodności, bezsenności, łagodnej depresji, niepokoju, lęku i wielu innych.

Stan medytacyjny wpływa na funkcjonowanie układu odpornościowego. Zanotowano przypadki cofnięcia się schorzeń wynikających z autoagresji (chorób autoimmunologicznych).

Współczesnemu człowiekowi jest dość trudno przejść w stan medytacyjny, ponieważ jego umysł jest  cały czas czymś zajęty. Więc poprzez częste swoje praktykowanie, uczy się właściwej medytacji i uważności.

Przypominamy  : „Medytacji trzeba się nauczyć tak jak chodzenia, czy prowadzenia samochodu.”

Są różne szkoły i zalecenia dotyczące medytacji, gdzie to robić, kiedy i  jak. Medytacją może być wszystko (zmywasz naczynia, spacerujesz, biegniesz, modlisz się, wsłuchujesz się w śpiew ptaków…,) pod warunkiem, że jesteś w tym na 100 %.

Medytacji możesz  doświadczać w różnych pozycjach ciała, tzn. możesz siedzieć, leżeć, stać i możesz być w ruchu.
Wybierając  formę tzw. medytacji aktywnej,  ruch jest spokojny, subtelny, może pojawić się element mruczenia, śpiewu, ale w przypadku  potrzeby  rozładowania dużej energii lub emocji może pojawić się też intensywny ruch i  taniec.

Medytować można w samotności jak i w grupie, w cichym pomieszczeniu, w naturze na  łące w górach, nad wodą ale i w tramwaju. Form i możliwości jest bardzo wiele.

Medytacja może być  skierowana na oddech i podążanie za nim, na  skupienie i uważność,  byciem totalnie „tu i teraz” w bezruchu, na zauważanie pojawiających się myśli i emocji, które przepływają niczym chmury po niebie.

Medytacja działa na zasadzie hamowania myśli wywołujących lęk , wprowadza w stan spokoju, zmniejszając jednocześnie nadmierną czujność wobec przykrych zdarzeń (Butler, Fennel, Robson, Gelder, 1991; Eppley, Abrams, Shear 1989; Kabat-Zinn i in.,1992)

Medytacja dzisiejsza służy niejednokrotnie jako narzędzie terapeutyczne przy pracy psychoterapeutycznej, powodując większy wgląd w proces i jego integrację.

Medytacja dzisiejsza pod nazwą Mindfulness trening uważności  to jeden  z popularniejszch na świecie programów rozwoju . Opracował go w 1979 r. Jon Kabat-Zinn, neurobiolog z University of Massachusetts w USA.

Medytacja dzisiejsza  pod nazwą MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction ) stosowana jest jako trening redukcji stresu m.in. w firmach i korporacjach.

Medytacja dzisiejsza pod nazwą MBCT (Mindfulness Based Cognitive Therapy) stosowana w kursach wspomagających leczenie depresji i lęku.

Medytacja dzisiejsza pod nazwą Uważność i Spokój Żabki (Eline Snel) jest stosowana w przedszkolach i szkołach.

Pamiętaj !
Medytacji trzeba się nauczyć tak jak chodzenia, czy prowadzenia samochodu.”

Medytacja Oddechowa

Medytacja oddechowa polega na obserwacji własnego oddechu bez chęci wpływania na niego. Jest to czysta obserwacja. Wiele szkół zaleca właśnie tę technikę jako pierwszy etap nauki medytacji.

Ćwiczymy skupianie uwagi na rytmie oddechu, poświęcając na początku kilka do kilkunastu minut. Efektem codziennych ćwiczeń będzie wydłużanie czasu bycia w tym stanie, który będzie wpływał progresywnie na uzyskiwanie harmonii.

Medytacja Uważności

Medytacja uważności  polega na obserwacji siebie samego, płynącego oddechu, pojawiających się myśli, zdania sobie sprawę z tego, że umysł cały czas jest generatorem tych myśli. Jest to obserwacja bez żadnej krytyki. Myśli będą się pojawiać i znikać jak chmury albo bańki mydlane. To samo dotyczy uczuć, które będą przychodzić i odchodzić. Ta medytacja jest swoistym treningiem umysłu.
Z wielu badań wynika jednoznacznie, że regularnie praktykowana medytacja uważności przynosi długotrwałe zmiany nastroju i podnosi poziom odczuwania dobrego samopoczucia i szczęścia.

Medytacja w Ruchu

Medytacja w ruchu jest połączeniem skupienia uwagi na wykonywaniu czynności ruchowych z precyzją i gracją. Ale też może być oddaniem się jakiejś czynności np. spacerować, biegać, tańczyć…
Możemy wykonywać jakiś system ćwiczeń psychofizycznych typu  tai –chi lub qi-gong to też jest medytacja w ruchu.
Ten rodzaj medytacji wymaga od nas zaangażowania i oddania się tej czynności w pełni. Jest połączeniem współdziałania umysłu, ciała i ducha.

Medytacje Aktywne OSHO

Ten rodzaj medytacji niesie za sobą jak sama nazwa wskazuje aktywność. W zależności od rodzaju medytacji a jest ich kilkanaście, może być to subtelny ruch, mruczenie, ale też może być to taniec, uwalnianie głosu, krzyk i wszystko co związane jest z emocjami. Podczas takiej medytacji czasami bardzo dużo się dzieje wewnątrz i na zewnątrz ciała. Jak sam OSHO mówił, że współczesnemu człowiekowi potrzebne są inne medytacje niż w czasach kiedy nie było telefonów, samochodów, samolotów. Medytacje aktywne dostosowane są do obecnego tempa życia.

Sam proces medytacji akceptuje osobowość człowieka takim jakim on jest, nie ma znaczenia kolor skóry, jego sprawność jest po za wszelkimi podziałami.

metoda-techniki-uwaznosci

Uważność

Jest praktyką dążącą do robieniu jednej czynności z wyłączeniem tzw. autopilota i na pewno nie robieniem wielu rzeczy na raz. Czy będzie to praktyka świadomej pracy z oddechem, koncentrowaniu się na jakimś odczuciu zmysłowym, zmywaniu naczyń, spożywaniu jedzenia, prowadzenia samochodu…wszystkie te czynności mają ćwiczyć, bycie świadomym tego doświadczenia i akceptowanie go. Jeśli pojawiają się nawet jakieś nie przyjemne uczucia np. smutku lub złości, jesteśmy świadomi tego z akceptacją.

Praktyka Mindfulness

Praktyka Mindfuless jest skierowana na zmianę automatycznych nawyków na życie świadome w obecności. Jako jedna z nielicznych posiada wiele badań naukowych mówiących jednoznacznie o dobroczynnym wpływie na zdrowie, samopoczucie i szczęście a ośrodki badawcze na całym świecie odkrywają nowe korzyści.

Uważna obserwacja, oddechu, odczuć w ciele, myśli, emocji, ruchu, relacji z samym sobą, z innymi, skanowanie ciała, wsłuchiwanie się w ciszę, przeciwdziałanie rozproszeniu umysłu, deautomatyzacja nawykowych wzorców myślenia, odczuwania i zachowania, wzmacnianie samoświadomości i samoobserwacji to tylko nieliczne cechy Mindfulness.

Spokój żabki dla Dzieci

Są to ćwiczenia dla dzieci w wieku od 5 do 12 lat mające za cel poprawienie koncentracji, uspokojenie, poradzenie sobie z trudnymi emocjami i nieprzyjemnymi uczuciami.
Ćwiczenia wpływają również na jakość snu.

metody-techniki-oddechowe

Świadomy oddech™ 

W dużej części naszych zajęć to praca ze świadomym oddechem.
Dla przypomnienia czym jest tak naprawdę oddech – słów kilka.

Jest bardzo wiele technik oddychania. Wszystkie te techniki mają wspólną cechę a mianowicie, trzeba je wykonywać świadomie.

Oddech jest pierwotnym procesem fizjologicznym, biologicznym i psychologicznym. Dzieli się na oddychanie zewnętrzne i wewnętrzne (komórkowe). Przeciętny człowiek wykonuje zazwyczaj nieświadomie około 22 tys. oddechów na dobę. Wydalonych przez oddech zostaje około 70% toksyn i końcowych produktów przemiany materii. Ten sam człowiek oddychając angażuje zaledwie 1/4 powierzchni płuc. Oddycha w większości w jeden sposób, a mianowicie oddechem piersiowym, albo brzusznym. Dla oddechu piersiowego charakterystycznym jest unoszenie się klatki piersiowej, oddech brzuszny wypycha i uwypukla nam brzuch. Można tez oddychać całym ciałem  (popatrz na oddychanie dziecka).

Oddech jest najważniejszą czynnością życia. Człowiek bez jedzenia wytrzyma około 4 tygodni, bez picia około 7 dni, a bez oddechu około 3 minut. Co następuje po tym – wiadomo śmierć. Oddech towarzyszy człowiekowi od momentu poczęcia, poprzez wszystkie dni i noce, aż do samego końca życia. Czynność oddechu jest przynależna autonomicznemu układowi nerwowemu. Współzależność jednego i drugiego jest ogromna. Kiedy jesteśmy zdenerwowani, oddech staje się szybki, w momentach lęku oddech staje się prawie niewyczuwalny, płytki. Moc różnych technik oddechowych jest taka, że oddechem możemy regulować stan fizyczny i psychiczny. W momencie nadmiernego pobudzenia możemy zastosować techniki świadomego pogłębionego i powolnego  oddechu,  zwalniając  procesy pobudzenia.

W momentach kiedy jesteśmy ospali, ociężali, kiedy brakuje nam energii, możemy użyć takiej techniki oddechu, która wprowadzi energię do naszego ciała czyniąc je ożywionym. Podczas trudnych sytuacji życiowych, tracimy połączenie z naszymi uczuciami, emocjami – tłumiąc je, oraz poczuciem ugruntowania, co powoduje napięcia, odrętwienie, czasami zamieranie ciała, a zwłaszcza zanikanie oddechu. Pracując z oddechem otwieramy i uwalniamy wzorce napięć w systemie nerwowym i mięśniowym. Dochodzimy do uczuć i emocji, które z różnych przyczyn nigdy nie wyszły na zewnątrz, tworząc kolejny pancerz.
Podczas świadomego oddychania, zwiększa się poziom neuroprzekaźnika Gaba, który ma wpływ na lęk i depresję.

Sama świadomość pracy z oddechem wpływa na:

  • poprawienie relacji z samym sobą i z otoczeniem
  • poradzenie sobie z trudnymi emocjami
  • zmniejszenie lęku
  • zachowanie spokoju w trudnych sytuacjach
  • polepszeniu koncentracji
  • zdrowy sen
  • zniwelowanie tremy przed wystąpieniami
  • bycie „tu i teraz”
  • odzyskanie wewnętrznego spokoju

Oddech 4-2-6-2

Technika pozwalająca na redukcję ilości oddechów w czasie 1 minuty.
Oddychając wg schematu odliczania na 4 robiąc wdech, odliczania do 2 robiąc wstrzymanie wdechu, odliczania do 6 robiąc wydech, odliczania do 2 wstrzymania wydechu, jesteśmy wstanie robić około 10 oddechów na minutę.
Prawidłowa wentylacja oddechowa wynosi właśnie 8-10 oddechów.
Jest to bardzo polecana przez nas technika.

Oddech Terapeutyczny

Jest terapią oddechową, podejściem do podstawowej nieświadomej czynności życiowej w sposób wpływający na zmianę wadliwego oddychania, które wpływa całościowo na istotę ludzką. W procesie uświadamiania i praktykowania odpowiedniej techniki przez osobę poddającej się tego typu pracy, terapia wpływa na zmianę wzorców oddechowych poprawiając tym samym parametry funkcjonowania organizmu, samopoczucie i zdrowienie.
Podejście skierowane na podnoszenie samoświadomości i rozwoju osobistego oraz profilaktykę.

Oddychanie połączone

Charakterystyką takiego oddychania jest brak przerwy między wdechem a wydechem. Połączony oddech daje nam możliwość dotarcia do tych głęboko umiejscowionych blokad, dając możliwość emocjonalnego, mentalnego i fizycznego uwolnienia. Podczas odpowiedniego oddychania wydziela się znaczna część m.in. endorfin i opiatów, które zmniejszają jednostkę bólową dając większą odporność.
Zamrożone uczucia i emocje podczas takiego oddychania mają możliwość uwolnienia. Technika pozwala na wchodzenie w różne stany dyskomfortu, które są kluczem puszczania wzorców napięć, dając później uczucie ulgi i uwolnienia.

Oddech przerywany

Technika polegająca na oddychaniu  przez nos jednym z nozdrzy lub naprzemiennie.

  • zatykamy prawe nozdrze prawym kciukiem i robimy 15 oddechów lewym nozdrzem.
    – chwilkę odpoczywamy
  • zatykamy lewe nozdrze małym palcem i robimy 15 oddechów prawym nozdrzem.
    – chwilkę odpoczywamy
    – ww sekwencję powtarzamy kilka razy
  • lewy wdech – prawy wydech – prawy wdech – lewy wydech. 30 takich odechów.
    – chwilkę odpoczywamy
    – ww sekwencję powtarzamy kilka razy.

Oddech psychofoniczny

Technika zaadoptowana przez dr Ewę Reich z terapii Atem.
Zadaniem tej techniki jest otwarcie ciała na swobodne przepływanie oddechu niczym fala przez całe ciało.
Przy wydychaniu powietrza wydaje się dźwięk obserwując w którym miejscu oddech się zatrzymuje. Jest to delikatna i subtelna praca połączenia oddechu i dźwięku w celu usunięcia blokad w ciele.

Oddech przerywany

Technika polegająca na wykonaniu pełnego wdechu na kilka razy i wydechu również na kilka razy. Celem tej techniki jest wydłużenie samego cyklu oddechowego. Ćwiczenie wykonujemy 8 razy.

Oddech Bhastrika

Bardzo dynamiczna technika polegająca na bardzo szybkiej wymianie wdechu i wydechu.
Oddech płynie tylko przez nozdrza. Wydaje się dźwięk jaki wydaje parowóz.
Taki oddech powoduje pobudzenie układu nerwowego, wzrost ciśnienia i podwyższenia temperatury ciała i ożywienie.
Technika nie zalecana osobom  z wysokim ciśnieniem, chorobami oczu (odklejanie siatkówki, jaskra), z krwawień z nosa, w okresie menstruacji, ostrych i podostrych stanów zapalnych.

Oddech ze wstrzymaniem powietrza po wdechu lub po wydechu

Technika polegająca na wstrzymaniu na kilka – kilkanaście sekund powietrza po wdechu lub po wydechu. Po kilu powtórzeniach robimy przerwę, wracamy do swojego oddechu i powtarzamy sekwencję kilka razy.